Po śmierci Ludwika Węgierskiego została wybrana na króla Polski, choć wcześniej szlachta, która dwa razy zbierała się w Sieradzu, proponowała koronę księciu mazowieckiemu Siemowitowi IV. Dnia 16.10.1384 roku w katedrze wawelskiej Jadwiga została ukoronowana na króla Polski. Jadwiga była kobietą - królem. W chwili objęcia tronu miała 10 lat. Przez parę lat samodzielnie sprawowała władzę monarszą, a po ślubie z Jagiełłą nadal wywierała wpływ na rządy. W 1386 roku, mimo zawartego w wieku 4 lat małżeństwa z księciem austriackim Wilhelmem z Habsburgów i sprzeciwu z jej strony, została żoną księcia litewskiego Jagiełły. Było to koniecznością w ówczesnej sytuacji politycznej, ze względu na zagrożenie krzyżackie.
Z biegiem lat Jadwiga mniej uwagi poświęcała sprawom państwowym - rządy przejął Jagiełło. Czas wypełniały jej głównie modlitwa i działalność dobroczynna. Pożycie z Władysławem nie układało się dobrze, małżonkowie rzadko przebywali razem. Toteż dopiero w 1399 roku zaświtała nadzieja na potomstwo. Ale narodzona w tymże roku córka Bonifacja zmarła, a 17 lipca 1399 roku zmarła również jej matka, pozostawiając po sobie opinię niewiasty świątobliwej i wybitnej monarchini.
p. Witold Drozd
